Powrót do strony głównej angielskiego bloga Speakingo

Być czy mieć? Angielski have got czy angielski to be

Czy jakość naszego życia definiuje to kim jesteśmy, czyli co wiemy, co zrobiliśmy lub doświadczyliśmy? Czy może raczej jest to nasz materialny status, to ile mamy na koncie w banku lub co mamy zaparkowane pod (jak największym) domem? To bardzo dobre pytania ale zupełnie nie o tym będziemy mówić w tej części gramatyki języka angielskiego.

Nauczmy się teraz kiedy stosować angielski have got (mieć) czy angielski to be (być).

Być (angielski to be) czy mieć (angielski have got) w czasie teraźniejszym

Jeśli używamy angielskich słówek to have (mieć) lub to be (być) zmienia się nam trochę konstrukcja omówiona  we wpisach o czasie teraźniejszym.

W present simple będzie wyglądało to wtedy następująco:

Być (angielski to be):

Generalnie w twierdzeniach, w których stosujemy angielski to be, to odmieniamy to słowo przez poszczególne osoby (I am, you are… – paradoksalnie, odmienione słówka w niczym nie przypominają bazowego to be, ale jest tak też w języku polskim – być nijak ma się do np. do jesteś).

W pytaniach stosujemy inwersje, czyli zamieniamy pierwsze dwa słówka miejscami.

W przeczeniach dodajemy not.

Jak to wygląda w praktyce?

(jestem) I am happy. → Am I happy? → I am not happy.

(jesteś) You are happy. → Are you happy? → You are not happy.

(ona jest) She is happy. → Is she happy? → She is not happy.

(on jest) He is happy. → Is he happy? → He is not happy.

(ono jest) It is happy. → Is it happy? → It is not happy.

(jesteśmy) We are happy. → Are we happy? → We are not happy.

(jesteście) You are happy. → Are you happy? → You are not happy.

(oni są) They are happy. → Are they happy? → They are not happy.

Jak widać powyżej, niespodzianek nie ma nawet z nią, nim i ich inteligentnym komputerem (trzecią osobą liczby pojedynczej). We wszystkich osobach tak samo w przeczeniach po prostu dodajemy not, a w pytaniach po prostu zmieniamy słówka miejscami…

angielski have got czy angielski to be

…oczywiście jeśli chcemy mówić „poprawnie”, bo w praktyce usłyszymy, że ludzie po prostu zmieniają intonacje głosu zdania twierdzącego i wszystko też jest jasne.

Albo jak Joker z Batmana pytają: Why so serious? (Dlaczego jesteś taki poważny Batmanie, chociaż powinno być: Why are you so serious?)

Mieć (angielski have got)

Jeśli natomiast nad filozoficznym bytem preferujemy posiadanie, sprawa robi się bardzie skomplikowana – teoretycznie tworząc pytania również stosujemy inwersję, tylko nie zawsze wychodzi nam z tego coś mądrego.

Mamy do wyboru dwie możliwości, z nic nie znaczącym got (znów historia języka się kłania) lub bez. Znaczą one dokładnie to samo.

Najpierw bez got:

(mam) I have a car. → Have I a car? → I have not a car.

(masz) You have a car. → Have you a car? → You have not a car.

(mamy) We have a car. → Have we a car ? → We have not a car.

(macie) You have a car. → Have you a car? → You have not a car.

(mają) They have a car. → Have they a car? → They have not a car.

He, she, it zamiast have mają has, ale oprócz tego nic się nie zmienia:

(ona ma) She has a car. → Has she a car? → She has not a car.

(on ma) He has a car. → Has he a car? → He has not a car.

(ono ma) It has a car. → Has it a car? → It has not a car.

Chociaż powyższe pytania i przeczenia (druga i trzecia kolumna) są super poprawne i uczy ich na przykład przestarzały podręcznik do metody Callana (którego autor w swoim testamencie zakazał nanosić żadnych zmian do swojej metody, a język przecież bez przerwy ewoluuje) nikt tak dziś już nie powie, chyba że w żartach lub bardzo oficjalnym piśmie.

Jeśli chodzi o przeczenia, to chociaż podane powyżej formy są super-poprawne, to raczej nikt ich poza oficjalnym pismem nie użyje.

Dziś przeczenia przyjmą raczej poniższą formę:

I have no car.

You have no car.

He has no car.

She has no car.

It has no car.

We have no car.

You have no car.

They have no car.

Natomiast w pytaniach użyjemy poniższej konstrukcji z got.

Jeśli dodamy więc got to otrzymamy:

(mam) I have got a car. → Have I got a car? → I have not got a car.

(masz) You have got a car. → Have you got a car? → You have not got a car.

(mamy) We have got a car. → Have we got a car ? → We have not got a car.

(macie) You have got a car. → Have you got a car? → You have not got a car.

(mają) They have got a car. → Have they got a car? → They have not got a car.

He, she, it zamiast have mają has, ale oprócz tego nic się nie zmienia:

(ona ma) She has got a car. → Has she got a car? → She has not got a car.

(on ma) He has got a car. → Has he got a car? → He has not got a car.

(ono ma) It has got a car. → Has it got a car? → It has not got a car.

Got wskoczyć nam może też do przeczeń, również tu niczego nie zmieniając w sensie zdania.

I have (got) no car.

You have (got) no car.

She has (got) no car.

He has (got) no car.

It has (got) no car.

We have (got) no car.

You have (got) no car.

They have (got) no car.

Można też zwrócić się o pomoc do naszego starego dobrego do, którego używamy we wszystkich innych przypadkach poza być i mieć (Do you know her? I don’t like it etc). Brzmi to nawet bardziej uprzejmie, co ważne jest szczególnie w UK.  Będzie to wtedy:

Do I have a car? ↔ I don’t have a car.

Do you have a car? ↔ You don’t have a car.

Does she have a car? ↔ She doesn’t have a car.

Does he have a car? ↔ He doen’t have a car.

Does it have a car? ↔ It doesn’t have a car.

Do we have a car? ↔ We don’t have a car.

Do you have a car? ↔ You don’t have a car.

Do they have a car? ↔ They don’t have a car.

Jak wspomnieliśmy we wpisie o czasie teraźniejszym, słówka do możemy używać też w twierdzeniach, co dodatkowo podkreśla wagę naszej wypowiedzi: I do have a car = Ja naprawdę mam auto.

Pełna wersja przeczenia brzmi na tyle pokracznie, że drugą możliwością jest użycie skrótu: has not=hasn’t oraz have not = haven’t:

She has not got a car → She hasn’t got a car

I have not got a car → I haven’t got a car.

I tak we wszystkich osobach. Brzmi to dużo lepiej!

Dlatego na koniec naszych dylematów mieć czy być (angielski to have czy angielski to be) warto wspomnieć o skracaniu gramatycznych słówek. Ale o tym w kolejnym wpisie.

Wszystko Ci się miesza i już w końcu nie wiesz jak mówić?

Poniżej jedynie słuszna i ostateczna lista możliwości do zapamiętania!

Z takimi wariantami spotkasz się w podczas powtarzania zdań ze Speakingo, przez co naturalnie jak dziecko nauczysz się poprawnych wersji bez zawracania sobie głowy tymi wszystkimi regułkami!

(mam) I have got a car. / I have a car → Have I got a car?/Do I have a car?→ I have no car./I haven’t got a car./I don’t have a car.

(masz) You have got a car. → Have you got a car? → You have not got a car.

(ona ma) She has got a car. → Has she got a car? → She has not got a car.

(on ma) He has got a car. → Has he got a car? → He has not got a car.

(ono ma) It has got a car. → Has it got a car? → It has not got a car.

(mamy) We have got a car. → Have we got a car ? → We have not got a car.

(macie) You have got a car. → Have you got a car? → You have not got a car.

(mają) They have got a car. → Have they got a car? → They have not got a car.

angielski have got czy angielski to be

Być czy mieć?

Natomiast jak angielski have got oraz angielski to be zachowywać się będą w continuousach?

Angielski to be w continuousach

Chociaż wszystkie powyższe opcje teoretycznie są możliwe, angielski to be bardzo żadko występuje w formie ciągłej, korzystamy z tego w bardzo zaawansowano-artystycznych konstrukcjach, więc spokojnie możemy je tutaj pominąć – raczej mało kto powie I’m being malicious (w tej chwili moje zachowanie nosi znamiona złośliwości), tylko po prostu powiemy I’m malicious (złośliwy jestem)

Angielski have got w continuousach

Tutaj występować będzie zarówno angielski to be jaki i angielski have got, ale w bardzo wąskim kontekście – jedzenia. Na przykład I’m having a hamburger znaczy jem hamburgera. Nie użyjemy tu got. Poza jedzeniem zastosujemy tę konstrukcję w zdaniach typu: I’m having a break (jestem na przerwie), I’m having a difficult time (przechodzę teraz przez trudny okres).

Angielski have got oraz angielski to be w przeszłości

Angielski to be w przeszłości

I was sad. → I wasn’t sad. → Were/was I sad?

You were sad. → You weren’t sad. → Were you sad?

She was sad. → She wasn’t sad. → Was she sad?

He was sad. → He wasn’t sad. → Was he sad?

It was sad. → It wasn’t sad. → Was it sad?

We were sad. → We weren’t sad. → Were we sad?

You were sad. → You weren’t sad. → Were you sad?

They were sad. →They weren’t sad. → Were they sad?

Tak więc ja oraz on/ona/ono (pierwsza i trzecia osoba liczby pojedynczej) to was, a reszta to were – po prostu you z liczby mnogiej (wy) i you z liczby pojedynczej (ty) piszemy tak samo – i you wybrało sobie, że chce być pisane tak jak w liczbie mnogiej. I (ja) najwyraźniej trochę you pozazdrościło, dlatego w pytaniach zamiast was, można pytać też were (wtedy brzmi to bardziej formalnie, poprawnie).

Podobnie jak w czasie teraźniejszym, możemy też czasami powiedzieć I was being friendly, co oznaczać będzie że starałem się aktywnie okazać swoją przyjacielską postawę, ale jest to również mało popularna, zaawansowana konstrukcja, którą na początku nie ma co sobie zawracać głowy.

Angielski have got w przeszłości

Teoretycznie można używać, po prostu zamieniamy have got na had got we wszystkich osobach, na przykład I have got no money → I had got no money ale… nie jest to coś co byśmy naprawdę usłyszeli na ulicy czy nawet w piśmie, brzmi to raczej dziwnie, dlatego odradzam. Część językoznawców uważa, że jest to wręcz błędna forma i można jej używać tylko w sensie dostania (jako przeszła forma od get w past perfect) np. I had got a car (Byłem dostałem auto), natomiast I had got a car (w sensie miałem auto) uznają za błąd.

Angielski have got oraz angielski to be w przyszłości

Angielski to be w przyszłości

To chyba najprostszy z możliwych wariantów, po prostu will + be w każdej osobie:

I will be happy. → I won’t be happy. → Will I be happy?

You will be happy. → You won’t be happy. → Will you be happy?

She/he/it will be happy. → She/he/it won’t be happy. → Will she/he/it be happy?

We/you/they will be happy. → We/you/they won’t be happy. → Will we/you/they be happy?

Angielski have got w  przyszłości

Angielski have got w przyszłości wygląda podobnie jak angielski have got w przeszłości – teoretycznie można… ale raczej nie użyjemy got, po prostu samo have. Znowu, chyvba że chodzi nie o to, że coś posiadamy, ale że coś dostaliśmy: I will have got a present (czyli get w czasie future perfect). W amerykańskim i kanadyjskim angielskim, powiemy wtedy jednak raczej I have gotten a car.

Angielski have got oraz angielski to be w perfektach

Angielski to be w perfektach

W zwykłym perfekcie (prosty/simple) po prostu stosujemy trzecią formę (be→was/were→been) jak w przypadku każdego innego słowa czyli I have been happy. Nie ma tu żadnej filozofii.

W present continuous natomiast, jako że sama konstrukcja  zawiera słówko to be w roli czasownika posiłkowego (have been) Konstrukcja I have been being happy brzmi zbyt niedorzecznie, żeby jej używać.

Angielski have got w perfektach

Tu zdecydowanie użyjemy samego had bez got, na przykład I have had a cake (dobrze) a na pewno nie I have had got a cake (źle). Tak samo w past perfektach I had had a meeting (dobrze) a nie I had had got a meeting (źle).

Uff, to już chyba wszystko w temacie być czy mieć. Jeśli coś jeszcze jest nie jasne, pytajcie śmiało w komentarzach!

Podobał Ci się tekst - podziel się nim z innymi!
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (63 głosów, średnia ocena: 4,89 )
Loading...